Chemia na Maturze ma mocną część merytoryczną i dobrze zbudowaną ofertę. Opis kursu jest konkretny i policzalny, sekcja pytań i odpowiedzi realnie rozbraja obiekcje, a formularz kontaktowy jest zrobiony wzorowo od strony zgód. Problemy leżą gdzie indziej i są cztery. Strona zatrzymała się na poprzednim roczniku: licznik odlicza do egzaminu, który już się odbył, opis kursu dotyczy matury 2026, a stopka podaje rok 2025. Na telefonie główna treść pojawia się po piętnastu sekundach, przy progu czterech, powyżej którego Google obniża pozycję w wynikach. Na stronie nie działa żadne narzędzie analityczne, więc nie wiadomo, ilu uczniów wchodzi, skąd przychodzą i gdzie rezygnują. Link do strony wklejony w mediach społecznościowych nie pokazuje żadnego podglądu, co przy ruchu z Instagrama i TikToka jest stratą przy każdym udostępnieniu.
Kolejność napraw od 01 do 03: krytyczne kosztuje Cię pieniądze dziś, ważne naprawiamy w tym miesiącu, do poprawy - gdy będzie czas. Zielony to, co już działa, szary - informacyjnie.
Techniczna strona WWW,
design UX/UI i wdrożenia
Meta Ads i sprzedaż
w social mediach
Nagłówek na wejściu nazywa problem odbiorcy i obiecuje konkretny efekt, a pod nim są dwa wezwania do działania: do kursu i do lekcji próbnej. Uczeń w pierwszych sekundach wie, gdzie trafił i co może zrobić dalej.
Po przejściu do zakupu klient trafia do części opartej na domyślnych elementach systemu sklepowego, wizualnie oderwanej od reszty strony. Moment płatności to najbardziej wrażliwy punkt całej ścieżki, a niespójność właśnie tam obniża liczbę dokończonych zakupów.
W miejscu logotypów wykonawców na dole strony widać ikony brakującego pliku. Przyczynę opisuję w sekcji dziewiątej. Stopka jest miejscem, do którego zagląda klient sprawdzający wiarygodność platformy przed zakupem kursu za kilka tysięcy złotych.
Przewijając stronę widać, że jedne bloki pojawiają się z animacją, a inne są statyczne. Strona sprawia przez to wrażenie składanej z różnych elementów i niedokończonej.
Zdjęcie w sekcji wejściowej wjeżdża animacją od prawej strony i zanim animacja się skończy, wystaje poza obszar strony. Przez ten czas telefon traktuje stronę jako szerszą niż ekran, więc przy pierwszym przewinięciu treść ucieka na boki. Odwiedzający dostaje w pierwszej sekundzie sygnał, że coś jest zepsute, dokładnie wtedy, gdy decyduje, czy zostać.
Pierwszy nagłówek zaczyna się dopiero mniej więcej w połowie wysokości ekranu, a to, co nad nim, nie niesie żadnej treści. Na telefonie pierwszy ekran to cała przestrzeń, jaką strona dostaje na przekonanie ucznia, żeby przewinął dalej. Połowa tej przestrzeni jest tu oddana za darmo.
Ikony mediów społecznościowych i koszyka mają około 28 na 18 pikseli przy zalecanym minimum 44 na 44. Na telefonie oznacza to trafianie w sąsiedni element zamiast w zamierzony.
Na stronie jest 29 elementów tekstowych, które nie osiągają wymaganego kontrastu wobec tła. Najgorszy przypadek to wyróżnienia w dużych nagłówkach, gdzie kontrast wynosi 1,64:1 przy wymaganych 3:1. Wyróżnienie ma przyciągać wzrok do najważniejszego słowa w zdaniu, a tutaj robi dokładnie odwrotnie.
Większość grafik na stronie głównej i na kartach produktów nie ma opisu alternatywnego. Traci na tym dwie rzeczy naraz. Osoba korzystająca z czytnika ekranu nie dowiaduje się, co przedstawia zdjęcie. Google nie ma z czego odczytać zawartości obrazu, więc strona nie pokazuje się w wyszukiwaniu grafiki, a przy chemii uczniowie szukają wzorów i schematów właśnie tam.
Ikony i drobne odnośniki mają mniej niż 32 piksele wysokości lub szerokości. To bezpośrednio przekłada się na nietrafione kliknięcia na telefonie, a większość ruchu na stronie kursu maturalnego pochodzi właśnie z telefonów.
Każde pole ma etykietę powiązaną z polem, a nie sam tekst zastępczy znikający po kliknięciu. Strona ma też poprawnie zadeklarowany język, dzięki czemu czytniki ekranu czytają polski z właściwą wymową.
Licznik na stronie głównej pokazuje same zera i podpis o maturze 2026, opis kursu zapowiada przygotowanie do matury 2026, a stopka podaje rok 2025. Uczeń szykujący się do matury 2027 widzi ofertę sprzed roku i wyciąga wniosek, że projekt jest porzucony. To najdroższy błąd na tej stronie, bo dotyczy dokładnie tej grupy, która teraz zaczyna szukać kursu.
Na stronie są trzy opinie, z czego tylko jedna podaje konkretny wynik z matury. Przy zakupie za kilka tysięcy złotych, konsultowanym zwykle z rodzicem, dowód skuteczności jest jednym z głównych argumentów, a tutaj praktycznie nie pracuje.
Powtarza się kilka charakterystycznych zwrotów i konstrukcji: nauka bez stresu, bez chaosu, krok po kroku w kilku miejscach, wyliczenia budowane po trzy i zamknięcie w formie nie czekaj. Czytelnik z poczuciem, że czyta szablon, słabiej wierzy w obietnicę indywidualnego podejścia, którą te same teksty składają.
Dziewięć pytań odpowiada na to, co uczeń ma w głowie przed zakupem: czy poradzi sobie od zera, ile to zajmie czasu, co jeśli się zniechęci, jak długo ma dostęp. To ta część strony, która wykonuje pracę handlowca.
Kupujący dowiaduje się, ile jest spotkań, ile materiałów, ile zadań i jak wygląda harmonogram działów. Przy produkcie cyfrowym, którego nie da się obejrzeć przed zakupem, taka konkretność jest głównym uzasadnieniem ceny.
Adresy profili w górnym pasku i w stopce mają na końcu doklejony pusty znak, przez co otwierają nieistniejącą stronę. Na podstronie Kontakt te same linki są poprawne, więc problem dotyczy elementów powtarzanych na każdej podstronie. Odwiedzający, który chce sprawdzić profil przed zakupem, trafia w pustkę.
Karta kursu nie zawiera ocen ani komentarzy kupujących, nie ma nawet zakładki na opinie. Opinie ze strony głównej nie są dostępne w miejscu, w którym zapada decyzja o zakupie.
W sekcji rekomendacji pod produktem widnieje informacja, że nie wybrano żadnych produktów. Pusty moduł na stronie sprzedażowej wygląda na usterkę i zajmuje miejsce, które mogłoby prowadzić do kolejnej oferty.
Kwoty przy produktach wyświetlają się z kropką zamiast przecinka, w formie 599.00 zł. Drobiazg, ale wygląda jak ustawienie zostawione w wartości domyślnej, a przy zakupie za kilka tysięcy złotych każdy taki detal odrobinę obniża zaufanie do sklepu.
Strona główna kieruje do korepetycji i dopiero w nawiasie informuje, że zapisy w tym roku są zamknięte. Klient przechodzi do oferty, której nie może kupić, zamiast trafić od razu na dostępną alternatywę.
Pod formularzem jest osobna, obowiązkowa zgoda na przetwarzanie danych w celu odpowiedzi i osobna, dobrowolna zgoda marketingowa. Pole z numerem telefonu jest opcjonalne, więc formularz nie wymusza danych, których nie potrzebuje. Spotykam to rzadko, większość stron łączy oba oświadczenia w jedno.
Przy produktach wyświetla się wymagana informacja o najniższej cenie z trzydziestu dni przed obniżką. Sklep jest pod tym względem przygotowany do prowadzenia promocji.
Strona nie ma znaczników Open Graph na żadnej ze sprawdzonych podstron. Adres wklejony na Facebooku, w relacji czy w wiadomości pokazuje się jako goły link bez obrazka, tytułu i opisu. Przy projekcie, w którym ruch pochodzi z Instagrama i TikToka, to strata przy każdym udostępnieniu, także tym wysyłanym przez zadowolonych uczniów.
Do nazwy doklejono całe zdanie o autorce. Google pokazuje około sześćdziesięciu, więc uczeń widzi urwany fragment, w którym nie ma informacji, że chodzi o kurs przygotowujący do matury. To pierwsza rzecz widoczna w wyszukiwarce i obecnie nie sprzedaje.
Karty produktów mają opis, ale strona główna i podstrona kontaktowa już nie. Google generuje wtedy opis sam, wyrywając przypadkowy fragment tekstu, co obniża liczbę kliknięć przy tej samej pozycji w wynikach.
Strona produktu zawiera wyłącznie dane o ścieżce nawigacji, bez informacji o samym produkcie. Przez to wynik w wyszukiwarce nie może pokazać ceny ani oceny i wypada blado obok konkurencji, która te dane przekazuje.
Mapa działa, jest podzielona na strony, produkty i kategorie oraz zgłoszona w pliku robots. Wyszukiwarka ma czym się poruszać po sklepie.
Sprawdziłem stronę główną, kartę produktu i podstronę kontaktową. Nie ma ani Google Analytics, ani Menedżera Tagów, ani piksela Meta. Sprawdziłem też, czy skrypty nie czekają na zgodę na pliki cookie: nie czekają, bo ich po prostu nie ma. W praktyce nie wiadomo, ilu uczniów wchodzi na stronę, skąd przychodzą, ile osób dociera do koszyka i w którym miejscu rezygnują.
Bez piksela nie da się pokazać reklamy osobie, która oglądała kurs i nie kupiła, ani zbudować grupy podobnych odbiorców. Przy sprzedaży kursu maturalnego, gdzie decyzja zapada tygodniami, remarketing jest zwykle najtańszym źródłem sprzedaży.
Tego nie da się sprawdzić z zewnątrz, bo to prywatny panel. Warto upewnić się, że konsola jest podłączona i monitoruje błędy indeksowania oraz pozycje w wynikach.
Google mierzy moment, w którym ładuje się największy element widocznej części strony. Na telefonie trwa to 15 sekund przy progu 4 sekund, powyżej którego wyszukiwarka ocenia stronę jako słabą i obniża jej pozycję. W praktyce część odwiedzających z telefonu zamknie stronę, zanim zobaczy pierwszą treść.
Wskaźnik przesunięć układu wynosi 0,873 przy dopuszczalnym progu 0,1, czyli blisko dziewięciokrotnie za dużo. W praktyce elementy zjeżdżają w trakcie wczytywania, więc odwiedzający celuje w przycisk zapisu na kurs i klika w coś innego. Bezpośrednią przyczyną jest brak zadeklarowanych wymiarów grafik.
Wejście na stronę główną oznacza pobranie od 3,7 do 4,4 megabajta danych. Największy udział mają grafiki, na których według testu da się zaoszczędzić od 1,4 do 2,1 megabajta bez zauważalnej straty jakości. Dla ucznia poza zasięgiem wifi to realny koszt pakietu danych i kilkanaście sekund oczekiwania.
Logo w nagłówku ma 1960 pikseli szerokości i wyświetla się w rozmiarze 300 pikseli. Zdjęcie w sekcji wejściowej ma 1829 pikseli i wyświetla się w 520. Przeglądarka pobiera pełne pliki i dopiero potem je pomniejsza, więc odwiedzający płaci transferem i czasem za piksele, których nigdy nie zobaczy.
Żadna grafika nie ma włączonego opóźnionego ładowania, więc przeglądarka pobiera także te, które są kilka ekranów niżej i których odwiedzający może nigdy nie zobaczyć. To bezpośrednio wydłuża czas do pierwszego ekranu.
Zanim przeglądarka narysuje cokolwiek, musi poczekać na pliki, które nie są potrzebne do pokazania pierwszego ekranu. Test wskazuje, że samo to opóźnia start o około 0,7 do 0,9 sekundy, a dochodzi do tego nieużywany kod stylów w ilości blisko stu kilobajtów.
Czas, przez który strona nie odpowiada na kliknięcia i przewijanie, mieści się w normie na obu urządzeniach. Problemem jest to, ile trwa pokazanie treści, a nie to, czy da się z niej korzystać po załadowaniu.
Dwa logotypy w stopce nie są hostowane na tej stronie, tylko pobierane z serwera testowego agencji, która wykonywała projekt. Obecnie już się nie wyświetlają. Dopóki takie odwołanie istnieje, strona jest zależna od cudzej infrastruktury, na którą właścicielka nie ma wpływu.
Pliki informacyjne systemu są dostępne publicznie i podają dokładną wersję oprogramowania, a mapa strony zawiera listę autorów, z której da się odczytać nazwy dwóch kont. Samo w sobie nikogo do środka nie wpuszcza, bo system jest w aktualnej wersji, a dostęp do listy kont przez interfejs jest zablokowany. Obniża to jednak koszt zautomatyzowanego ataku na hasła, bo atakujący nie musi już zgadywać loginu.
W stopce i na podstronie kontaktowej jest adres e-mail i numer NIP, ale nie ma adresu prowadzenia działalności. Przy sprzedaży online kupujący powinien mieć komplet danych sprzedawcy przed zakupem. Warto uzupełnić i zweryfikować zakres z prawnikiem.
Najczęściej wykorzystywana ścieżka do pobrania listy kont zwraca odmowę dostępu. Ktoś o tym pomyślał i to działa.
Na podstronie kontaktowej działa zabezpieczenie odsiewające automaty, dzięki czemu skrzynka nie zapełnia się spamem, a prawdziwe zapytania nie giną w szumie.
Baner pozwala odrzucić zgodę jednym kliknięciem, dzieli technologie na kategorie i umożliwia zarządzanie preferencjami oraz późniejsze wycofanie zgody. Zrobione poprawnie, w odróżnieniu od większości sklepów, które zostawiają wyłącznie przycisk akceptacji.
Regulamin sklepu i polityka prywatności są podlinkowane w stopce, a w danych kontaktowych jest numer NIP. Kupujący ma dostęp do warunków przed złożeniem zamówienia.
Regulamin sklepu jest dość lakoniczny i w mojej ocenie nie spełnia w pełni wymogów ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Oprócz ogólnikowej treści, która słabo chroni samego Sprzedawcę i nie wyczerpuje obowiązków informacyjnych, brakuje w nim podstawowych elementów. W szczególności problem dotyczy zbyt pobieżnego i niespójnego ujęcia praw konsumenta, w tym braku zasad opartych na niezgodności treści cyfrowej z umową, całkowitego pominięcia kategorii „Przedsiębiorców na prawach konsumenta”, a także niejasno opisanego procesu zakupowego. Mylone są pojęcia usługi (korepetycje) i treści cyfrowych (e-booki). Nadto obecny tekst zawiera postanowienia, które mogłyby zostać uznane przez UOKiK za klauzule abuzywne (niedozwolone). Mimo wdrożenia na stronie rozwiązań dyrektywy Omnibus, w samym Regulaminie brak jest adekwatnych klauzul. Brak jest wprowadzenia na stronie wyraźnych zgód dot. kwestii odstąpienia od umowy zakupu treści cyfrowej. Regulamin ten jest lepszy niż brak jakiegokolwiek dokumentu, jednak w obecnym kształcie nie spełnia aktualnych wymogów prawnych. Taka treść może stanowić problem w przypadku wystąpienia roszczeń ze strony klientów, a także może zwrócić uwagę urzędu w razie kontroli UOKIK. Analogiczne zastrzeżenia dotyczą polityki prywatności. Jej podstawowym problemem jest brak uporządkowania oraz przejrzystości, a także zbyt ogólnikowe opisanie procesów przetwarzania danych osobowych.
Ekspertyzę prawną sporządził Jacek Gramza, prawnik specjalizujący się w prawie e-commerce, ochronie danych osobowych i regulaminach.
Każdy błąd z tego audytu ma konkretne rozwiązanie. Napisz jeśli chcesz pogadać.